رواية حسين اافصول الاولي
و اللا تيجى لوحدها ثم اشمعنى يعنى النهاردة اللى انت جاى تقول فيه الكلام ده
حسين النهاردة بالصدفة كده جت قدامى فرصة شغل ليها فى شركة و هيبقى ليها مواعيد ثابتة و تترحم من الشحططة كل ساعة و التانية بالشكل ده
ام حسين و الله يا ابنى اهى عندك لما تيجى قول لها و هى حرة و اللى فيه المصلحة اعملوه ها .. احطلك تتغدا انت و العيال
حسين بص لولاده لقاهم بيلعبوا بكورة صغيرة كانت فى ايد امونة و هى جايباهم فقال طالما بيلعبوا و ما بيزنوش نستنى حنان و نتغدا كلنا سوا
بعد حوالى ساعة حنان رجعت من برة و كالعادة الولاد قابلوها استقبال حافل زى عادتهم فى استقبال كل اللى ييجى من برة فبعد ما سلمت عليهم سمعت حسين بيقول لها ياللا يا حنان احسن جوعتينا
حنان باستغراب و ما كلتوش ليه من امتى بتستنونى على الغدا
حسين بضحك امك عاملة محشى و ماهانش عليا افتتح الحلة من غيرك
حنان و هى بتتلمض بشفايفها و لسانها الله عليكى يا ام حسين .. اهو هو ده الكلام .. ده الدنيا برة تلج و كنت لسه بقول فى سرى الجو ده عاوز حضڼ حلة محشى تدفى الواحد كده و تغذيه
ام حسين بضحك طب خلصى ياختى و انجزى و ابقى تعالى خدى الحلة بالحضن زى ما انتى عاوزة
حنان فرشت على الارض و دى العادة اللى بقوا يتبعوها عشان الولاد تعرف تقعد معاهم اثناء الاكل من غير ما يبهدلوا الدنيا وقعدوا كلهم ياكلوا و كانت ام حسين بتاكل شوية و تأكل آدم شوية و حسين بياكل و يأكل حور و حنان كانت بتحط لهم فى الاطباق و تاكل و فى وسط ماهم بياكلوا حسين قال لحنان الا هو حازم اخباره ايه
حنان باستغراب اخباره ايه فى ايه يعنى مش فاهمة
حسين يعنى .. الشغل عامل معاه ايه .. المكتب شغال كويس يعنى
حنان يعنى شوية كده و شوية كده
حسين بص لها بتركيز و قال لها طب انا جايبلك شغل
حنان طب و ما انا بشتغل
حسين جايب لك شغل له مستقبل يا حنان شغل فى شركة كبيرة فى الشئون القانونية هيبقى ليكى مرتب ثابت و محترم و كارير و تأمينات و كمان طبعا مواعيد محددة
حنان سابت الاكل و بصت له و قالت بس حازم محتاجنى فى المكتب يا حسين و بيثق فيا و بقى يعتمد عليا فى حاجات كتير رغم انى المفروض لسه ماعنديش خبرة زيه و بيتعامل معايا كويس جدا اكنى شريكته فى المكتب مش انى بشتغل عنده
حسين حازم صاحبى من قبل ما انتى تعرفيه و لا تشتغلى معاه و عارف كويس اوى هو اد ايه محترم و اكيد بيعاملك كويس لو مش عشان خاطرى فعشان انتى اد المسئولية بس مصلحتك فين
حنان بتردد ايوة يا حسين .. بس برضة التوقيت صعب اوى
حسين حلو اننا نبقى بنراعى ظروف اللى حوالينا و حلو اننا يبقى عندنا شعور بالولاء و العرفان لكن ماينفعش ننسى نفسنا قدام اللى قصادنا لحد ما نصحى على قلم عمرنا
حنان و ام حسين حسوا انه بيتكلم عن نفسه فبصوا لبعض و رجعوا بصوا له من تانى و بعدين ام حسين قالت انا رأيى انك تقوليله يا حنان و تعرفيه و ماتضيعيش الفرصة برضة من ايديكى يا عالم يا بنتى يمكن يبقى فيها خير ليكى
حنان قالت لحسين بفضول طب هو انا ينفع انزل الشركة الصبح و افضل مع حازم بعد الضهر
حسين كان خلص اكله ويا دوب بياكل حور اللى بتاكل على مهلها اوى هى و آدم فمسك حور نزلها من على رجله و حطها جنب حنان و هو بيقوم و بيقول لها كملى اكل البت دى يا حنان على ما اعمل قهوة احسن دماغى بتوجعنى اوى
حنان ما رديتش عليا يا حسين هينفع انزل بعد الضهر المكتب مع حازم و اللا لا
حسين سيبينى اتكلم مع حازم و اشوف رأيه ايه يا حنان و لو لقيت انه محتاجلك اوى كده فعلا .. اكيد مش همنعك عنه
حنان طب ما تسيبنى انا اكلمه يا حسين لا يفكر انى عاوزه اسيبه و مكسوفة منه فخليتك انت اللى تتكلم بدالى
حسين الټفت لحنان و بص لها باهتمام و قال هيفرق معاكى لو فكر كده
حنان بعدت بعنيها عن حسين و عملت انها مشغولة باكل حور و قالت بلجلجة يعنى .. مش عاوة حد يفكر انى ناكرة للجميل و حازم له جميل كبير عليا
حسين راح على المطبخ من غير ما يعلق و حنان شبه بطلت اكل و يا دوب كانت بتاكل حور و هى سرحانة و باين عليها انها متضايقة فمامتها قالت لها ماحدش هيغصبك على حاجة احنا مجرد بنقول لك راينا و انتى حرة شوفى الصالح ليكى ايه و اعمليه
اما بقى فى الشقة اللى فوق كانت امونة ماسكة الفستان اللى بتشتغل عليه و قاعدة مركزة جدا فى الجزء اللى عاوزة تخلصه لحد ما سمعت باباها بيخبط على الباب و كان راجع من على القهوة فقامت فتحت له و هى بتقول له بهزار انا مش عارفة قهوة ايه دى اللى بتقعد عليها فى البرد ده يا عم صديق
صديق بهزار و هو بيبص لامينة اللى كانت قاعدة تتفرج على التليفزيون مش احسن ما افضل قاعد وسطيكم و اتناقر انا و امك
امينة بضحك لا يا سيدى اقعد و اتناقر زى ما انت عاوز
صديق راح قعد جنب امينة و قال ما انا لو مانزلتش اقعد على القهوة ماكنتش هجيب لكم الخبر الحلو ده
امينة خبر ايه بقى
صديق بسعادة فى عريس كويس اوى متقدم لامونة و هييجوا يوم الجمعة بعد العصر عشان يتقدموا لها رسمى.
.
ربنا آتنا فى الدنيا حسنة وفي الآخرة حسنة و قنا عڈاب الڼار
الفصل الثانى
صديق بسعادة فى عريس كويس اوى متقدم لامونة و هييجوا يوم الجمعة بعد العصر عشان يتقدموا لها رسمى
امونة كانت باصة لباباها بابتسامة و فجأة الابتسامة اللى على وشها بهتت و ايدها وقفت شغل و بصت لمامتها بشبه صدمة و هى بتسأل باباها بلهفة و هى بتقول مين يا صديق .. حد نعرفه
صديق بتباهى ده احنا نعرفه و نعرفه كمان مجدى يا ستى ابن جابر صاحبى
امينة بفرحة و هى بتبص لأمونة اهو ده عريس مايترفضش ابدا ادب و اخلاق و علام و كمان بيشتغل فى شركة محترمة و عنده شقته هنا فى نفس الشارع جنبنا يعنى مش هتبعدى عن عينينا و لا حضننا انا و ابوكى .. قلتى ايه
أمونة طول الوقت كانت عينيها عمال تتنقل ما بين ابوها و امها و هى شايفة فرحتهم اللى مالية ملامحهم .. كان صعبان عليها تكسر فرحتهم دى لما تقول لهم انها مش موافقة و فى نفس الوقت ماعندهاش سبب تتحجج بيه زى كل مرة و من كتر ما كانت ملامحها جامدة صديق
