رواية النور الفصول من 27-33

قبلت نور واحتضنتها بشده تلاها هبه ونسرين ..
تقدم معتز يبارك لاحمد بتهجم ثم ادبر ناحيه نور والتى كانت تقف بجوار ساره ..
اقتربت نهله من احمد تعاتبه بغنج .. فربت على ظهرها وهى تقترب منه اكثر بينما هو منشغل بمراقبه معتز فوجد الاخير يقترب من نور مادا يديه للمصافحه فتصافحه نور على عجله وهى تنظر الى احمد وتسحب يدها بسرعه .. يتمتم معتز هو ببعض الكلمات وهى تنظر له فى شفقه ..بينما تركيزها منكب فيما تفعله نهله تتركهم ساره وتبتعد 
ياترى كانوا بيقولوا ايه ولا اتفقوا على ايه .. اكيد بتطمنه انى مغفل ومش دارى بحاجه .. بس ده فى احلامك 
تقدمت نور ناحيتهم واخذت من المنديل من نهله قائله .. عنك انتى
نهله نور سورى معلش اصل وانا ببوسه اقصد بباركله الروج طبع .. اوعى تكونى زعلتى احنا متعودين بنسلم على بعض كده من سنين
نور وهى تمسح وجنته پقسوه لا ياحبيبتى ولا يهمك انتى زى اخته .. مش كده ولا ايه .. قالت جملتها الاخيره وهى تنكزه بذراعها ..
احمد واكتر .. انتى متعرفيش نهله مهمه ازاى فى حياتى
نظرت له نور پحده فكادت ان تخنتقه بيديها 
وهنا اقترب نبيل يودعهم للمغادره هو ونسرين ثم تلاهم ساره وعمرو ..
انصرف المدعون واحدا تلو الاخر وصعدت نجوى غرفتها فقد احست بدوار مفاجىء ولكن بقى معتز ونهله .. جلسا بجوار هبه بينما عيناهم لم تسقط عن نور واحمد لحظه واحده .. 
استغربت هبه اهتمام معتز الزائد فهى تتفهم موقف نهله انما معتز ماذا به ..
.. لينا كلام تانى اما نبقى لوحدينا 
احمد وهو ېلمس احدى خصلاتها ليه بس ياحبيبتى .. عموما اما نبقى لوحدنا حيبقى فى كلام تانى فعلا 
اقترب احمد منها يهمس قى اذنها .. كلام كبير اوى يانور مش حتقدرى عليه 
نور تقصد ايه 
احمد وهو يقبل يدها مره اخرى خليها مفاجأه 
لم يتحمل معتز مايراه فقفز واقفا معلنا عن مغادرته واسرع للخارج بدون حتى ان يسلم على هبه ..
استغربت هبه وضعه محدثه نهله ماله فى ايه 
نهله مش عارفه بس شكله متضايق 
نهى متضايق من ايه .. هو مين اللى المفروض يتضايق انتى ولا هو
نهله يعنى تلاقيه متضايق عشانك ياهبه .. عشان خلاص هى اللى حتبقى الكل فى الكل واكيد هو خاېف تعمل حاجه وبعدك عنه
هبه معقول يكون بيفكر كده .. انا لا يمكن حبعد عنه ولا حديها فرصه تعمل كده اصلا .. انا حعرف اوقفها ازاى عند حدها .. هى نسيت نفسها ولا ايه ..
نهله براحه بس ياهبه كل حاجه بالهداوه وكل حاجه لازم نخططلها عشان تمشى صح .. صحيح موضوع جوازهم ده جه بوظلنا كل اللى مخططينه بس كل حاجه ليها حل
انا حمشى دلوقتى وحكلمك نتقابل ..
ما ان راى احمد معتز يغادر حتى افلت يد نور الممسك بها وبعدما تبعته نهله قام من مقعده واتجه الى الدرج وهو يخبر نور بان تتبعه الى الاعلى .. الى غرفته القديمه ..
تعجبت نور من مطلبه لكنها تبعته لكى تفهم مايحدث 
دخلت نور غرفه احمد القديمه لأول مره 
فوجدت سرير كبير مودرن من الارو الابيض يزينه بعض الخطوط باللون الاسود يقع فى منتصف الغرفه ويحيط جانبيه 2 كمود قصير من نفس لون السرير وخطوطه ..
ومفرش ابيض غايه فى الجمال يزين الفراش .. ويقابل السرير دولاب باللون الابيض والاسود وتسريحه ذو مرآه طويله يقابلها بف ابيض ..
بالطبع مع وجود حمام خاص بالغرفه وشرفه كبيره يقف احمد خلف زجاجها ناظرا للاشىء ..
نور وهى تضم ساقيها على صدرها بتحفز خير كنت عاوزنى فى ايه 
احمد وهو موليها ظهره بينما يراها فى انعكاس صورتها على الزجاج بتتكلمى كده ليه 
نور امال عاوزنى اتكلم ازاى ان شاءالله 
احمد بصرامه اتكلمى عدل بقولك
نور وقد صدمت من لهجته بدلا من ان يراضيها انت كمان بتزعق مش كفايه اللى عملته مع الست نهله 
احمد بسخريه وعملت ايه ان شاءالله 
نور عماله تبوس فيك قول بقى ماخدتش بالك .. والكلام اللى قاعد تقولهولها وساببها تدلع عليك ده بدل ماتطردها
احمد ببرود واطردها ليه
نور دلوقتى تطردها ليه .. دلوقتى بقت حلوة فى عنيك 
احمد وهى عملت ايه يعنى.. اه كانت طمعانه فى الفلوس .. بس على الاقل مكنش فى واحد تانى فى حياتها 
نور تقصد ايه
احمد لا مفيش .. يلا عشان ننام 
نور طيب تصبح على خير وهمت بالخروج 
احمد على فين
نور رايحه اوضتى
احمد لا انتى حتنامى هنا .. افتحى الدولاب حتلاقى هدوم ليكى 
نور وانام هنا ليه 
احمد عشان انا كمان حنام هنا 
نور ازاى يعنى استحاله طبعا 
احمد وهو يلتفت لها وينظر فى عينيها مباشره انتى نسيتى ان احنا متجوزين ولا ايه 
همت بأن ترد عليه لولا انها لاحظت .. عينيه .. هو ينظر لها .. لعينيها مباشره ... ليس للفراغ ..
نور
مهمهمه لا اكيد صدفه ..تحركت قليلا وهى تقول احمد انت ..
وجدت عيناها تتبعاها .. فانه يراها .. حق يراها ..
اكملت جملتها انت شايفنى 
استرخى احمد على احدى المقاعد اه شايفك 
قالتها وهى تبتعد شيئا فشيئا امتى وازاى وليه مقلتليش 
احمد بعجرفه يعنى حبيت اعملهالك مفاجأة بس الظاهر انها مش مفاجأه سعيده 
نور ليه بتقول كده ده اسعد يوم فى حياتى 
احمد مش باين يعنى 
نور عشان اثبتلك .. انا حقضى الليل كله معاك هنا على اكرسى اللى جمبك وانام على كتفك جمب الدفايه زى يوم خطوبتنا 
احمد انتى فعلا حتقضى الليل معايا بس لى السرير ..
نور وقد شعرت بالخۏف من لهجته على السرير ازاى يعنى
احمد يعنى الل فهمتيه .. انتى مراتى ومن حقى اعمل اللى انا عاوزه 
نور وهى تبتعد عنه بس ده مكنش اتفقنا 
احمد زى ماتقولى كده كنت بقنعك بكلمتين .. بضحك عليكى يعنى 
نور وقد بدأ يعلو صوتها ليه انت فاكرنى عيله صغيره تضحك عليا 
احمد لا بالعكس انا عارف انك تضحكى على بلد وعارف انك بوشين 
نور وهى تتجهه ناحيه الباب ايه اللى بتقوله ده انت اټجننت 
احمد وهو يسبقها ويبعد يدها ع مقبض الباب ثم يغلقه بالمفتاح انا قلت حتباتى هنا وعلى السرير ده 
نور وقد بدأت بالصړاخ اوعى يااحمد سيبنى ياما حصوندت والم عليك البيت 
احمد وهو يمسك ذراعها پعنف محدش حيسمعك .. ماما زمانها فى سابع نومه من الدوا اللى بتاخده وهبه كمان زمانها نامت غير ان اوضتها بعيده وحتى لو سمعتك مش حتسأل فيكى عارفه ليه .. عشان هى كمان عرفتك على حقيقتك
نور وقد تألمت اى يااحمد دراعى سيبنى . انت بتعمل كده ليه .. فى ايه يااحمد .. وايه الكلام اللى بتقوله ده .. انا نور حبيبتك
احمد وهو يزداد ضغطا على ذراعها هههه حبيبتى 
نور اى اى ..طب سيب دراعى نتكلم 
قڈفها احمد على الفراش وهو يتخلص من جاكت بدلته قائلا ده احنا حنتكلم ونقول احلى كلام ..
اتسعت عينا نور وهى تراه يتخلص من بذلته والكرافت ويفك ازرار القميص بهدوء بالغ وهو يقترب منها اكثر واكثر واكثر ....
الفصل الثالث والثلاثون
نور نور .. اصحى يانور .. نور سامعانى 
بدأت الرؤيه تتضح شيئا فشيئا ..
بدأت نور تستعيد وعيها تملأ انفها رائحة عطر احمد تشعر بدوار فى راسها .. وهى تفتح عينيها ببطء .. لا تكاد تميز ماحولها سوى صوت احمد يناديها ..
بدأت تنادى باسمه وهى تبكى .. احمد احمد انا حلمت بكابوس وحش اوى يااحمد .. حلمت انك بتشوف يااحمد وبعدين مسكتنى جامد وبعدين .. وبعدين ..
توالت الشهقات فى صوتها وهى