رواية النور الفصول من 27-33

بالباسهم لهبه مع تعالى اصوات الزغاريد وما ان انتهى معتز حتى اقترب احمد ووالدته الى هبه وقام بتقبيلها واخرج احمد من جيله علبه زرقاء وقدمها هديه لهبه ... فاذا بها سلسله من الذهب الأبيض رقيقه للغايه وتنتهى بعده ماسات صغيره متناسقه تكون حرف ال H ..
قامت نجوى بالباسها لهبه والتى فرحت بها جدا وقامت بشكرا والدتها واحمد ...
واقبل الجميع على هبه يقبلها ويقوم بماباركه العروسين .. وما ان انتهوا حتى ارتفع صوت نجوى قائله ...
طيب ياجماعه دلوقتى عندنا مفاجأه احمد محضرهالكوا ...عشان تبقى الفرحه فرحتين .. اتفضل يااحمد ...
تقدم احمد للامام وهو ممسك بيد نور وبدا فى الكلام وهو يضغط على يدها برقه ..
معلش حبدأ بخطبه صغيره كده وبعد كده اقلكوا على المفاجأه ..
الواحد مبيبانش مين جمبه او مين بيحبه بجد الا فى الازمات .. ساعتها بيبان مين خاېف عليه ومين مستبيع .. عشان كده انا فى ازمتى اللى حصلت دى قدرت اعرف مين يستاهل يكون جمبى ومين حطرده من حياتى ... 
وطول الوقت اللى فات ده كان فى انسانه واحده بس جمبى فى جميع حالاتى .. مع انى كنت بتعامل معاها وحش فى الاول بس استحملتنى وقدرتنى وكان سبب فى انى ارجع اضحك تانى من قلبى بعد ماكنت قفلت من الدنيا والناس ... 
الانسانه دى ياجماعه هى نور .. بنت عمتى .. كتير منكم ميعرفهاش ولا شافها قبل كده ..
بس هى دى نور اللى نورت حياتى بوجودها فى عيلتنا وسطنا .. عشان كده ياجماعه انا النهارده بعلن خطوبتى انا ونور ...
الټفت اليها احمد ممسكا بكلتا يديها قائلا .. نور تتجوزينى ..
واخرج من جيب بنطاله علبه صغيره حمرا وقام بفتحها واذا بخاتم ماسى يطل منها بجانبه دبله فضيه ...
لم تستطع نور السيطره على دعتها المنهمره وضحكتها الواسعه فهى لم تتصور انه سيقوم بهذا العمل الرومانسى ...
واخيرا اجابت اه يااحمد موافقه اتجوزك
تعالت اصوات التصفيق من الجميع وناولته نجوى الخاتم الماسى ومدت نور يدها فالبسها احمد الخاتم وقبل يدها والبسته نور الدبله ...
وهنا تعالى صوت وليد نوفيق ... مبروك مبروك ... مبروك عليكم وعلينا 
وتعالت مره اخرى اصوات الزغاريط والصفير والتصفيق من الجميع الا من معتز ونهله ...
بالطبع نهله لم تتحمل الوضع فقد صدق حدسها منذ ان اعلن احمد عن وجود مفاجأه ولكنها فضلت التأكد ... وما ان نطقها احمد حتى اخذت شنطتها وسارعت بالخروج ...
اما معتز فقد استعاد ربتطه جأشه ونجح فى السيطره على انفعلاته خاصه وهو يرى احمد يقبل يد نور ...
ولم يستطع سوى ان يقول لهبه بهمس .. معاها حق نهله اما قالت انها عاوزة تبوظ عليكى يومك ..
يعنى ملقوش غير يوم خطوبتنا ويعملزع يوم خطوبتهم .. وبعدبن هم مقالولكيش ليه ولا انتى كنتى عارفه 
هبه بذهول لا محدش قالى 
معتز بسخرية اااااه يمكن نسيوا بقى ولا حاجه
نظرت له هبه قائله .. انت فصدك ايه
معتز لا مفيش يلا يلا عشان نباركلهم .. ماهو بقى يومهم بقى ...
استعرت الڼار بداخل هبه بعد ماقاله معتز وتقدمت من احمد ونور وهى تستصطنع الابتسامه ... مبروك يااحمد مبروك يانور ..
نور طب ايه مش حتحضنينى بقى ولا ايه ..
ولم تنتظر نور رد هبه والقت بنفسها تحتضن هبه بقوه وهبه تربت على ظهرها بشرود تفكر فى كلمات معتز
انتهى الحفل بسلام وطلب معتز الخروج مع هبه والعوده بعد ساعات قليله .. اما احمد ونور ففضلا الجلوس بالمنزل والاحتفال بطريقتهما الخاصه ....
قامت هبه بتغيير فستانها وارتداء ملابس كاجوال ورفع شعرها للاعلى مع ارتداء كوفيه وبالطو اتقاءا لبروده الجو بالخارج ..
وما ان ركبت السياره مع معتز حتى اخبرها عن محادثه نهله له وحالتها النفسيه المدمره بعد ماقاله احمد واخبرها بانه طلب من نهله مقابلتهم حتى تهدأ قليلا ...
رحبت هبه بالفكره .. فهى الان على اقتناع تام بان نور غير ماتراها وبأن لها وجه اخر لاتعرفه وبأن نهله هى المجنى عليها ..
قامت نور بتغيير فستانها وهى تتأمل خاتم خطوبتها فهى الى الان لاتصدق ماحدث ومالبثت ان حاثت والتها تطمأنها وتخبرها بماحدث وارسلت لها بعضا من صور خطوبتها وفرحت لها والدتها فرحا جما ودعت لها بان يكمل لها الله الامور على خير .
ازالت نور مكياجها وارتدت بيجامتها وقامت بالنزول للاسفل بعد اتفاقها مع احمد على تغييى ملابسهم وارتداء ملابس مريحه لتمضيه باقى ليلتهما بجوار المدفأه فى غرفه المعيشه ..
فقد ارتدت بيجامه من الستان الابيض الناعم ولكلوك ابيض من الريش..
هبطت النور الدرج متوجهه الى غرفه المعيشه فإذا بها ترى احمد جالسا على مقعده المفضل .. مرتديا بيجامه باللون الكحلى الدافىء وبنطاله يمتزج فيه اللونين الابيض والكحلى ليكون كاروهات متماشيا مع التيشيرت .. ويرتدى فى قدميه لكلوك من نفس خامه ولون التيشيرت..
وتجلس بجواره والدته تهنأه بخطبته ..
نجوى مبروك يااحمد عقبال الليله الكبيره
احمد الله يبارك فيكى ياماما .. ايه رايك نور كانت مبسوطه النهارده
نجوى جدا يااحمد .. الدنيا مكنتش ساعياها وضحكتها مفارقتهاش طول الحفله 
احمد عجبها الخاتم ياماما
نجوى دى
طول الحفله تبص عليه وكمان الاسوره اللى جبتهالها كانت حتاكل من ايديها حته
احمد كان نفسى اشوفها اوى النهارده ياماما
نجوى هانت ياحبيبى بقى .. ان شاءالله تخف بسرعه ونفرح بيك انت وهبه فى يوم واحد
وهنا تدخلت نور ..
نور احم احم .. حقطع عليكوا خلوتكوا ولا ايه
نجوى لا ابدا ياحبيبتى تعالى .. تعالى اما ابوسك واباركلك بقى احسن متلمتش عليكى فى الحفله
احتضنت نجوى نور بحنان وقبلتها من راسها ..
نجوى مبروك يامرات ابنى 
نور ضاحكه الله يبارك فيكى ياماما نجوى 
نجوى مابلاش ماما نجوى دى .. محسسانى انى فاضلى بقلظ .. قوليلى ياماما بس
نور حاضر ياماما 
نجوى طيب اسيبكوا انا بقى واروح انام
نور ايه ياماما ماتخليكى معانا شويه
نجوى لا مش قادره افتح عينى خلاص .. اسهروا انتوا ياعرسان بقى احتفلوا .. يلا تصبحوا على خير 
رد عليها كلا من احمد ونور التحيه .. 
ومالبثت ان احتلت نور مقعد نجوى المجاور لاحمد 
نور الحلو ساكت ليه 
احمد لا مفيش .. مبروك ياعروسه 
نور طيب ماشى الله يبارك فيك ياعريس
احمد اللى فى طبع مبيغيروش .. هىهى نفس الرخامه كنى يوم خطوبتنا .
نور امال عاوزنى اقولك ايه .. اقولك مثلا ..... ااااا.... مبروك ياحبيبى .. مثلا مثلا يعنى
احمد اه مثلا مثلا يعنى .. الكلام بتاع المخطوبين ده .. حبيبى . حياتى . روحى ..
نور اااااااه او بيبىىىىىى او مووووودى .. مش كده .. زى المسهوكه بتاعتك 
احمد
يووووه وايه اللى جاب سيرتها دلوقتى خلينا فى حالنا بقى 
نور ايه مش مستحمل عليها كلمه 
احمد بنت انتى انتى حتجننينى .. براحه كده بس الله يباركلك .. انا دلوقتى قاعد مع مين 
نور انا 
احمد وخطبت مين
نور انا 
احمد يبقى انا بحب مين
نور انا 
احمد ومين بيحب احمد 
نور انا 
احمد انتى ايه
نور ايه .. لا لا انت ضحكت عليا نعيد من الاول 
احمد ممسكا بيدها لا مش حنعيد انتى بتحبيبنى وقوليها بقى بدل مااخليكى تقولى بطريقتى
نور ايه يااحمد مانا قلتلك
احمد قولى تانى مش مشكله 
نور طب سيب ايدى الاول
احمد مش حسيب ولو مقةلتيش دلوقتى حالا انا حعمل حاجه تانيه خالص
نور بمشاكسه حاجه تانيه زى ايه يعنى
احمد تحبى اوريكى عينه
نور متقدرش 
احمد كده طب اهو ..
نور لا لا خلاص صدثت سيبتنى بقى
احمد مش قبل ماتقولى 
نور طيب خلاص خلاص .. بحبك
احمد ايه مش سامع
نور بحبك يااحمد بقى سيبنى .. اخص عليك