رواية غادة الفصول من 9-12

كنت بزعل صحيح و باخد على خاطرى منها لكن كنت دايما حاسة بجميلها عليا انى فى بيتها اى نعم بيت عمى بس برضة من جوايا كنت عارفة و فاهمة انه بيتها هى و مملكتها 
كنت بقول كفاية انها سايبانى متونسة بيكم و كنت اقول و ايه يعنى لو زعقتلى على حاجة ماهى برضة بتزعق لعلية دى حتى ساعات بتزعق لابراهيم رغم انها بتعتبره الحيلة 
كنت اقول لروحى .. هى اكيد بتحبك زى ما بتحب عيالها بس هى دى طريقتها 
غادة التفتت لعلية و كملت كلامها اللى اختلط بصوت عياطها بس عمرى ما تصورت انها تفكر تأذينى ده انا حتى كنت دايما اقول لاحمد .. خد بالك حماتك شديدة و لازم تتعامل معاها اكنك بتتعامل مع مامتك بالظبط لازم تفضل فاكر دايما انها كملت تربيتى بعد بابا و ماما الله يرحمهم 
كنت اقول له انا عاشرت مراة عمى اكتر ما عاشرت عمى نفسه 
كنت بقول له الست دى هيفضل جميلها فى رقبتى طول عمرى 
ماكنتش اعرف انى رخيصة اوى كده عندها يا علية ماكنتش اعرف انها كارهة وجودى فى بيتها للدرجة دى 
ليه ماقلتيليش يا علية انها مش عاوزانى و انا كنت مشيت بطيب خاطر 
علية و عينيها هى كمان مليانة بالدموع بسبب كلام غادة خلاص يا غادة بالله عليكى ماتعمليش فى روحك كده انا عارفة ان من حقك تزعلى و تتقهرى كمان بس عشان خاطرى حاولى ترمى كل ده ورا ضهرك و تفتكرى حاجة واحدة بس 
افتكرى انك بنت عمنا عمك يا غادة اللى كانت روحه فيكى عمك اللى وصى ممدوح عليكى قبل مايوصيه عليا انا اللى اخته شقيقته 
ولازم تفهمى ان لو الدنيا كلها اجتمعت عشان تفرقنا عن بعض مش هنفترق ابدا .. دى وصية بابا يا غادة 
علية مسحت دموعها من على وشها و حاولت تتكلم بمرح فقالت ثم انتى خلاص كلها كام يوم و هتروحى بيت جوزك يعنى عروسة .. و العروسة محتاجة حاجات و محتاجات و حبشتكانات و لازم ننزل نجيب الحاجات اللى نقصاكى كلها مش كفاية سيبتى احمد ينقى العفش و يفرش على ذوقه و مزاجه انا ماليش دعوة انا عاوزة افرح و اهيص و اتفرج على الشقة قبل الفرح
فتعملى حسابك ننزل نشترى الحاجات اللى ناقصاكى من بكرة و نروح نوديها سوا عشان لو عاوزة تعدلى حاجة نعدلها سوا و ماتبقيش لوحدك 
و عشان تعرفى غلاوتك عندى بس انا تليفونى ضاع منى و مش لاقياه بس سيبت زمايلى يدورولى عليه و جيتلك على وجه السرعة
غادة يا خبر طب و العمل افرضى مالقيتيهوش هتعملى ايه
علية بقلة حيلة هعمل ايه يعنى قل لن يصيبنا الا ما كتب الله لنا و سيبك احنا عاوزين نفرح 
غادة بتنهيدة و الله لو تعرفى اللى جوايا تلاقى فرحتى كلها انطفت النهاردة بسبب الكلام اللى سمعته
علية ماقلنا خلاص بقى ها هننزل فين بكرة و معاكى فلوس و اللا اسلفك .. و اوعى تستقلى بيا ده انا بقيت من صاحبة الاموال و الودائع كمان 
غادة بابتسامة ربنا مايحرمنيش منك ابدا 
علية حضنتها هى كمان بحب و قالت و لا يحرمنا منك يا حبيبتى 
عند ناجى .. شهد كانت لسه مش فاهمة ناجى ناوى يعمل ايه 
لكن لقته مد ايده فى الدرج بتاع لبنى طلع الهارد ديسك و الكاسيت و الكاميرا و الانديكس و كمان السماعات بتاعة علية و جايزة القلم الذهبى بتاعته 
حط الحاجات كلها على المكتب و بص لشهد و قال ممكن ماتتكلميش مع اى مخلوق عن اللى حصل هنا النهاردة لحد ما انا اقول لك 
شهد حضرتك عارف انى  
ناجى قاطعها و قال عارف يا شهد بس باكد عليكى 
شهد ماتقلقش
ناجى بتحذير و لا حتى سيف يا شهد
سهد ابتسمت بخجل و قالت و لا حتى سيف ماتقلقش
ناجى اخد الحاجة من على المكتب بعد ما حط التليفون بتاع علية فى جيبه و قال ياللا امشى انتى بقى عشان الوقت اتاخر كفاية كده اخوكى زمانه رجع
شهد بدعابة اللااا .. هو حضرتك مش هتدينى الكاميرا بتاعتى و اللا ايه 
ناجى سابها و مشى و هو بيقول امشى يا شهد قلتلك 
فى مكان تانى بعيد فى منطقة ارض اللواء .. كان مسعد و هو راجل خمسينى واقف پغضب فى شباك شقته و هو بيبص على الطريق و لما رجله وجعته من الوقفة دخل قعد شوية و هو عينه من الساعة اللى عدت تمانية و نص 
شوية و سمع مفتاح الباب فقام بسرعة و هو بيبص بترصد ناحية الباب و اول ما شاف ابنه هو اللى داخل قال بحدة و غيظ عاجبك اللى الهانم اختك بتعمله ده 
محمود بتنهيدة مالها اختى بس يا بابا .. عملت ايه
مسعد باستهزاء بص على الساعة يا افندى و انت تعرف عملت ايه الهانم اتعودت ما ترجعش البيت كل ليلة غير فى انصاص الليالى طبعا .. ماهى مابقالهاش كبير
محمود شهد جاية فى السكة كلمتنى و قالتلى انها بتجيب عشا و جاية 
مسعد بسخط و ماتجيش بدرى ليه تعمل اكل هنا ده احنا بطننا نشفت من كتر اكل الشارع و بعدين شغل ايه ده اللى قاعدة فيه لانصاص الليالى انا مش فاهم 
محمود انصاص ليالى ايه بس يا بابا الساعة لسه ماجاتش تسعة
مسعد بنرفزة و هى تسعة دى يعنى تبقى العصر شوف انت العشاء أذنت بقالها اد ايه و بعدين منصف مش عاجبه ابدا خروجها و دخولها ده بالشكل ده
محمود باستنكار و منصف يعجبه و اللا مايعجبوش بمناسبة ايه .. هو ماله و مالها اصلا
مسعد يعنى ايه هو ماله مش هيبقى جوزها 
محمود بزهق احنا مش هنخلص بقى من الموال الاسود ده هو طلبها و هى رفضت و كمان هى مواققة على زميلها اللى اتقدملها ماتقفل بقى على السيرة دى 
مسعد بغيظ هو انت مابتفهمش نجوزها لواحد غريب لانعرفه و لا يعرفنا و يلهف البيت اللى حيلتها و نترمى فى السارع انا و انت 
محمود بامتعاض و منصف بقى هو اللى هياخدنا فى حضنه و يشاركنا مانت عارف اللى فيها ده مش بعيد يبيعهولها من تانى يوم عشان يشرب بيهم كاسين ثم تتجوز اللى على مزاجها هى اللى هتتجوز مش احنا و حياتها و هى حرة فيها و بعدين بقى البيت .. برضة مالها و هى حرة فيه 
مسعد بحدة لا مش حرة البيت ده هو اللى اوينا 
محمود حتى لو كان بس برضة بيتها و ورثها من ابوها و هى حرة فيه
مسعد يا غبى .. لو اتجوزت حد غريب مش بعيد من تانى يوم يطلعنا منه و اللا يبيعه
محمود بتنهيدة و هو يعنى لو شهد حبت تبيع البيت من دلوقتى حد فينا يقدر يمنعها
مسعد منصف يمنعها
محمود بزعيق و منصف مالوش عندها حاجة و مالوش حق انه يتدخل فى اى حاجة تخصها 
لسه مسعد هيرد عليه سمعوا صوت دوشة جامدة و زعيق جاى من قدام البيت راح هو و محمود يبصوا من الشباك .. لقوا منصف واقف بيزعق و پيتخانق مع شهد و كان واضح عليه انه مش فى كامل وعيه فمحمود جرى على باب الشقة فتحه و نزل بسرعة و مسعد فضل واقف يتفرج و هو مبسوط من اللى منصف بيعمله 
منصف كان بيزعق لشهد و كان واضح عليه انه شارب و بيتطوح و كان بيقول لها الشغل ده من هنا و رايح تشيليه من دماغك خالص انتى تكنى بقى و تبطلى تنطيط كل شوية من هنا لهنا
شهد بسخرية و انت ان شاء الله هتحكم عليا بامارة ايه انا مش فاهمة 
منصف بسماجة و هو بيتطوح هو كل شوية لازم افكرك انك هتبقى على ذمتى
شهد باستهزاء ذمتك استك هو انت البعيد مابتفهمش انا كام مرة اقولك تتغطى كويس و انت نايم و شيلنى من دماغك احسن لك يا منصف الحدوتة دى اصلا عمرها ما هتحصل و لا حتى فى المشمش 
منصف قرب منها پغضب زى مايكون عاوز يضربها و قال انتى بتتحدينى يا بنت نوال
فى اللحظة دى محمود كان وصل عند اخته و وقف بينها و بين منصف و مد ايده زقه بعيد عن شهد و هو بيقول بزعيق يا اخى فوق بقى من القرف اللى انت بتشربه ده و بطل تتعرض لها كل ساعة و التانية
فى الوقت ده كان اكتر من حد من الشارع اتلموا على الصوت العالى و وقفوا يتفرجوا من غير ما حد يتدخل 
منصف قال و هو واقف بيتطوح حتى انت بقالك صوت يا ابن نوال
محمود بعزم مافيه و راح ضارب منصف بالبوكس فى وشه
شهد بشهقة عالية لا يا محمود سيبه مش عايزين مشاكل 
محمود رجع مسك منصف من هدومه و قال له پغضب لولا انك ابن عمى انا كنت عرفتك ابن نوال ده ممكن يعمل فيك ايه و على الله اعرف انك اتعرصت لاختى من تانى ساعتها هنسى انك من دمى و هبلغ عنك البوليس .. انت فاهم
منصف و هو لسه مش عارف يسيطر على نفسه انت بتاخدنى على خوانة يا محمود اشهدوا يا ناس .. ابن عمى بيمد ايده عليا عشان واحدة ست
محمود بذهول الواحدة ست دى تبقى اختى يا متخلف و امشى اجرى بقى من هنا احسن لك عشان ما ابيتكش فى الحبس
منصف و هو بيبعد من قدام محمود ماشى يا محمود بس خليك فاكر ان انت اللى ابتديت تعادينى 
اما عند دولت .. فبعد ما حضرت الحاجات اللى كانت عاوزة تاخدها الشقة الجديدة حضرت كمان باقى حاجة ابراهيم و ابراهيم نزل جاب اكل عشان ياكلوا بس ابراهيم لقى دولت بتاكل بالعافية فقال لها ايه يا ماما .. ما بتاكليش ليه
دولت ماليش نفس 
ابراهيم فكك بقى من اللى حصل و حاولى تنسى غادة اصلا زمانها نسيت 
دولت تفتكر ممكن تحكى لاميرة على اللى حصل
ابراهيم بتفكير لا لأ .. ما اظنش 
دولت بتفكير عموما انا ناويت على حاجة كده يمكن تصلح العلاقة بينى و بينها شوية و يمكن تنسى اللى حصل
ابراهيم ناوية على ايه
دولت هقول لك 
اللهم اجعل لنا من امرنا رشدا
البارت العاشر 
دولت بتفكير عموما انا نويت على حاجة كده يمكن تصلح العلاقة بينى و بينها شوية و يمكن تنسى اللى حصل
ابراهيم ناوية على ايه
دولت هقول لك 
فى شقة راقية جدا فى منطقة الزمالك .. كانت لبنى  فى اوصتها و هى رايحة جاية بعصبية شديدة جدا و عمالة تنفخ و تسقف بايدها بغل لحد ما باب