رواية سارة من 38-44

أصلا كنت نسيت ميعادنا."
إللى يشوفها وهى بتقول كده مايشوفهاش وهى كانت رايحه جايه فى الأوضه ومتضايقه إنه إتأخر
صبرى"تمام إستنى."
راح للعربيه وأخد منها المرايه...
صبرى"إتفضلى."
أخدت منه المرايه...
نهى"صحيح خد دول."
إدتله الكريديت كارد بتوع رقيه...
صبرى"إيه دول"
نهى"معرفش رقيه بتقول إن البيه بتاعك كان مديلها واحد منهم مشتريات والتانى ده تحويشه شغلها من هناك وماترفضش لازم توديهمله طبعا."
صبرى إبتسم...
نهى"هو أنا قولت حاجه تضحك."
صبرى"ومين قال إنى هرفض دى حاجه فى حد ذاتها حلوه جدا."
نهى"حلوه إزاى"
صبرى"إسكتى إنتى مش هتفهمى حاجه."
نهى بضيق"إيه إسكتى دى إنت بتتكلم معايا كده ليه"
صبرى بضيق مكتوم"إمشى من قدامى."
نهى بعند"لا مش همشى لازم تقولى إنت تقصد إيه"
صبرى قرب منها جه يمسك شعرها من تحت الطرحه مالقاش فى ضفيرتين عشان يشدها منهم...
صبرى پصدمه"فين الضفيرتين"
نهى بخبث وهى بتبعد عنه"عملتهم كحكه عشان تبطل تشدنى منهم و........اااااااااااااااااااه."
صبرى بخبث وهو بيشدها من شعرها"وأنا فكيت الكحكه وشديتهم برده عادى جدا."
نهى بۏجع"إنت متحرش."
صبرى وهو رافع حاجبه"هو فى حد پيتحرش بشعر"
نهى"إبعد عنى إحنا فى الشارع."
صبرى"يعنى إللى مضايقك إننا فى الشارع ومش متضايقه إنى بشد الضفيرتين"
نهى"بقولك إيه سيبنى .........اااه لا بجد حرام كده."
صبرى"يبقى تتلمى وماتعليش صوتك عليا وتتكلمى معايا بطريقه كويسه."
نهى"إنت ......اااااه."
صبرى"قولتى إيه"
نهى بدموع"حاضر حاضر.........ااااه."
صبرى"حاضر إيه"
نهى"مش هعلى صوتى عليك و هتكلم معاك كويس."
صبرى بإبتسامه وهو بيبعد عنها"كده حلو يلا إطلعى."
نهى"متخلف."
صبرى"بتقولى إيه"
نهى برهبه"لا مابقولش."
أخدت المرايه من جنبها وجريت بسرعه من قدامه..ضحك بخفه على تصرفاتها وبص للكروت الخاص برقيه وإبتسم بطيبه وركب العربيه وإتحرك للقصر أولا...
.............................................
الفصل الأربعون
فى المساء
فى شركة سيف الدمنهورى
سيف"خير ياصبرى"
صبرى"دول لحضرتك."
سيف بإستفسار وهو رافع حاجبه"إيه دول"
صبرى"كريديت المشتريات بتاع الآنسه رقيه والتانى ده يبقى الفلوس إللى هى جمعتها من شغلها فى القصر."
مكنش مستوعب إللى بيحصل ومش فاهم حاجه...
صبرى بإبتسامه"سيف بيه حضرتك سرحت فين"
سيف بعدم إستيعاب"إنت جبت الحاجات دى منين وإزاى مش هى سافرت جبتهم إزاى"
صبرى بتنهيده"زميلتها إدتهوملى وقالتلى بالنص "بتقولك رقيه إديهم للبيه بتاعك" بالنسبه للسفر هى مسافرتش هى قاعده مع زميلتها فى السكن تقريبا زميلتها إسمها نهى وطبعا هى مسافرتش عشان هى تعبانه شويه."
فى اللحظه دى سيف عيونه جات فى عيون صبرى إللى بيحاول يتحكم فى نفسه عشان مايضحكش من إندهاش سيف...
سيف بجمود"وأنا ماسألتش مالها."
صبرى"أنا كنت بجاوب على سؤالك يا سيف بيه."
سيف بضيق مع إرتباك غير ظاهر"إطلع بره."
صبرى"أوامرك يابيه."
خرج من المكتب والإبتسامه مرسومه على وشه عنده أمل إن الدنيا تتصلح مابينهم لإن واضح على سيف إنه لسه بيحبها مش بس بيحبها ده بېموت فيها كمان كانت أول مره من يوم ماشتغل عنده إنه يبات فى الشركه كان واضح عليه التعب الشديد وقتها إستنتج إنه منامش فى يوم الخڼاقه ده غير علامات الچروح إللى في إيد سيف معنى كده إنه فضل يعاقب نفسه إنه مد إيده عليها فاق من أفكاره على صوت رنة موبايله...
صبرى"خير يا حامد"
حامد بفزع"إلحقنا مليكه هانم مش موجوده فى القصر مليكه هانم إختفت."
صبرى بعدم إستيعاب"إزاى!!!"
حامد"صدقنى ياصبرى مليكه هانم مش موجوده خرجت من القصر فى الوقت إللى كان الخدم وإحنا موجودين فيه معاك."
...................
قبل ساعات
مليكه بضيق طفولى"بابا هييجى إمتى"
رجاء"معرفش يا هانم صدقينى بس صبرى قال إنه بات فى الشركه."
مليكه بحزن"بس بابا قال إنه هيرجع يلعب معايا."
رجاء"أنا هلعب معاكى."
مليكه"لا إنتى مابتعرفيش تلعبى."
رجاء"طب أعمل إيه"
مليكه برجاء"أنا عايزه ماما عايزاها تلعب معايا وتاخدنى فى حضنها وتنام جنبى."
رجاء"سيف بيه محرج عليا إننا نجيب سيرة رقيه هانم ماينفعش."
مليكه بدموع"طب عشانى خاطرى قوليلى هى فين وأنا هخليها تلعب معايا من غير ما أقول لبابا إنى بلعب معاها ماما وحشتنى أوى."
رجاء وهى بتقوم من مكانها"أنا آسفه يا هانم أنا معرفش حاجه عنها وحضرتك ماينفعش تتكلمى عنها هنا سيف بيه ممكن يتصرف تصرف تانى لو عرف إنك سألتى عنها بعد إذنك."
خرجت من أوضتها من غير ماتستنى رد منها كانت بټعيط بقهره وماسكه عروستها إللى رقيه جابتهالها ونفسها تروحلها وتشوفها بعد فتره بسيطه قررت إنها تتسحب وتخرج من القصر عشان تدور على رقيه وتروحلها...خرجت من أوضتها وعروستها فى حضنها نزلت على سلالم القصر مالقتش حد موجود خرجت من الباب لقت صبرى واقف مجمع كل الخدم والحرس وبيتكلم معاهم إستغلت إنشغالهم وجريت بسرعه وخرجت بره البوابه الرئيسيه للقصر ومشيت للمجهول....
...................................
صبرى برهبه"أعمل إيه!!"
حامد"مش عارف هتقول لسيف بيه صح"
صبرى بعصبيه"إنت غبى أكيد طبعا هقوله إقفل."
قفل المكالمه وإتنهد بضيق ومش عارف يعمل إيه أو يتصرف إزاى قرر إنه يقوله وإللى يحصل يحصل... خبط على الباب...
سيف بصوت مسموع"إدخل."
دخل بإرتباك وخوف ملحوظ...
سيف وهو ملاحظ خوفه"خير ياصبرى فى إيه"
صبرى وهو بيبص فى الأرض"أنا آسف ياسيف بيه كل ده غلطى أنا آسف بجد."
سيف"فى إيه"
صبرى بحزن وهو بيبصله"مليكه هانم خرجت من القصر ومش لاقيينها."
سيف قام بفزع من على الكرسى...
سيف بعدم إستيعاب وهو بيقرب"إنت بتقول إيه!!"
صبرى"مليكه هانم خرجت من........."
قطه كلامه لكمه قويه من سيف.....
سيف بعصبيه وهو بيضربه تانى"وإنت كنت فين!!!"
صبرى"يابيه إسمعنى أنا....."
قطع كلامه لكمه تالته من سيف.....
سيف پغضب"أسمعك!! تهملوا فى شغلكوا وتقول أسمعك!!! يلا إتحرك ورايا."
صبرى"اوامرك يابيه."
...................................
نهى"بقولك إيه أنا لفيت كتييير على مالقيت المرهم ده الدكتور بتاع الصيدليه قال إن الكدمات هتخف أثارها فى خلال أسبوع أو إتنين وده لإن الكدمه بتاعة جنبك كبيره أوى هو هيحرقك شويتين بس مافيش مشكله أهو كله عشان الكدمه الزفت دى تخف المرهم بتدهنيه قبل ماتنامى وأول أما تصحى ومن بعد الصحيان بتدهنيه كل ست ساعات فاهمه."
رقيه بإيتسامه خفيفه"فاهمه يا نهى هاتى المرهم عشان أدهن جنبى."
نهى بإبتسامه وهى بتقرب منها"بالشفا إن شاء الله."
رقيه وهى بتاخد منها المرهم"إن شاء الله."
كانت لسه هتخرج من أوضتها...
رقيه"نهى معلش قوليلى تمن المرهم ده كام"
نهى بإبتسامه خفيفه"ماتشغليش بالك بابا بعتلى فلوس النهارده فى البريد بحكم إنى قاعده كام يوم زياده."
رقيه"برده ماينفعش لازم تقولى تمنه."
نهى"ياستى قولتلك ماتشغليش بالك ركزى مع نفسك إنتى يابنتى تعبانه المهم إنك تكونى كويسه."
رقيه بإبتسامه"أنا مش عارفه أقولك إيه بجد."
نهى"ماتقوليش يلا هسيبك عشان تدهنى المرهم وأنا هدخل أنام."
رقيه"ماشى ياحبيبتى."
خرجت من أوضتها وهى بدأت تحط المرهم وأول مالمس جنبها..
رقيه بصړاخ"ااااه."
بدأت ټعيط پألم بس كملت دهن المرهم على جسمها...
..................................
فى قصر سيف الدمنهورى
سيف بعصبيه وهو بيلكم كل حارس على حده"بهايم مشغل بهايم أنا نفسى أفهم كنتوا بتعملوا إيه!!!"
حامد"صدقنا يابيه إحنا كنا واقفين مع الخدم وصبرى كان بيعرفنا نظام الشغل."
باقى الحرس"أيوه يابيه كنا مع صبرى وماحدش كان مركز."
صبرى بخيبة أمل وهو بيبص فى الارض"الكاميرات بتاعة القصر مبينه إنها خرجت فى الوقت ده و........"
سيف بشړ وهو ماسكه من لياقته"أنا لو مالقتش بنتى ھقتلك مايهمنيش إنت إيه أو مين ھقتلك فاهم كله إلا بنتى كله كوم وأنا بنتى كوم تانى إنت فاهم"
صبرى"فاهم يابيه."
ساب اللياقه بتاعته وراح لمدام رجاء...
سيف"وإنتى كنتى فين وقتها"
رجاء"كنت معاهم يابيه بس قبلها كنت قاعده مع مليكه هانم فى أوضتها."
سيف بعصبيه"وتسيبيها ليه هى شغلك أنا نفسى أفهم بتفهموا شغلكم أنهى إتجاه إزاى!!!!"
رجاء وهى بتبص فى الأرض"أنا آسفه يابيه."
سيف"كنتوا بتعملوا إيه"
رجاء"كانت بتقول...كانت بتقول.."
مكانتش عارفه تقوله إيه وخاصة إنه محرج عليهم مايجيبوش سيرة رقيه...
سيف بصوت جهورى"إنطقى كانت بتقول إيه"
رجاء"كانت بتقول إنها عايزه مامتها وإنها وحشتها ونفسها