رواية عشقه من 19-21

انتى حره بس تضمنى بايه انه مش كداب واحد وواحده ف شقه لوحدهم غير الانوار الضلمه وأجواء نهله الى بتعملهاله
كانت ليلى تستمع وصامته فهو لم يترك لها جدالا
قالت نسرين مبقتش عايزه اعمل مشاكل ولا اهدد واغصب حد كفايه لحد نا
تمم جوازه امتى
ف الهانى مول من شهر كنا حلوين كانت كل حاجه ماشيه صح لحد ما ظهرت وكدب عليكى واتبرى من علاقتنا
بصتلها وكملت عايزانا نكون متجوزين كل ده وميحصلش حاجه كانت هتبقى عيبه كبيره ف حقه يكفى اصرار عمه ويكفى انه كان بيأدى دوره منغير غلطه بسبب تهديدى بس الواضح انه كان ماشي ع خطته وانا الى كنت بتخدع معاه
بصتلها وقالت ساخره بس مطلعتش نا بس الى خدعها
اسر مستحيل يحبك يا نسرين لو فاكره ان ف بعدى هيبصلك
مش عايزه حبه عايزه وجوده مدكيش الحب مش هيديهولى نا
المطلوب
سيبيه ينشأ عيلته ولو عشان الروح الجايه مش عايزه احس بنفوره منه بسببك يتنفر من ابنه
سكتت ليلى قالت نسرين
انتى كنتى حامل قبل كده حسيتى باحساسي اكيد فكرتى ف مستقبله من اول ما عرفتى نك هتبقى ام
اشاحت وجهها من عدم التذكر
قالت نسرين نا بعيش احساسك عارفه انك خسرتيه بس اسر عنده فرصه يبقى اب
منك
ملهاش علاقه يا ليلى
كنتى بتجيلو تترجيه عشان يسيب مراته الى كانت حامل عايزانى اهتم بيكى
نا وحشه وممكن عملت كتير غلط بس هو ماذلكيش
شورت على بطنها اضايقت ليلى وقلبها مان پيتحرق
قالت نسرين عارفه انك ارحم منى قلبك طيب وده الى خلى اسر متمسك بيكى فكرى ف الطفل ده بس مش نا ولا حتى ولا حتى اسر بس هو هو ملهوش ذنب بالى بيحصل
صړخت فيها قالت ونا كان ذنب ابنى اييييههه
سكتت نسرين قالت ليلى فاكره انك ف معاناه ان اسر مشهيعترف بيه وهبنفر منه بسببى انتى تافههه اوووى نا عشت چحيم
مش نا الى مفروض تقوليلى الكلام ده
كانت عارفه ليلى قصدها اي
قالت نسرين الى حصلك بشع لدرجة انا محطتش نفسي مكانى بس ارجع واقولك ابنى ملهوش ذنب لو عايزه تحاسبيه ع اغلاط غيره مظنش ان ده من العدل
قالت ليلى عايزانى ارجعك ليه وتضمنى ايله سعيده معاه
اونات لها قالت ارجوكى يا ليلى
جاوبني ع سؤالى وبصراحه
اى هو!
انتى الى قت لتيه
بتلصلها نسرين من سؤالها ودموعها المتحجره وهى تقبض على يدها قالت
مش انا يا ليلى
احلفى
والله ما انا مظنش ان حاجه كبيره زى دى اقدر ادبرلها بلاتقان ده نا مش اسر
سكتت ليلى قالت بضيق كلكو كدابيين انتو الى قتل توه
صدقينى انااا
انزلى
ليلى
بقولك انننزززززلي
بتيكت نسرين وتنزل پغضب بتنطلق السياره وتمسك رأسها ودموعها بتنزل
وحو ش كدابين كلكم كدابين
بيوجعها قلبها وبتكون عايزه ټنفجر من ۏجع الى حساه
[٢, ٨ م] كانت ليلى راجعه صامته بتتوجه لجناحها وبتفتح الباب وتغلقه
رجعتى
بتلفالى مصدر الصوت لتجد اسر جالس ينظر إليها وكأنه كان ف انتظارها
ذهبت لتضع حقيبتها قال اسر
كنت بدور ع الاب بتاعى دورت ف الدولاب ملقتهوش
توقف ليلى لوهله قالت ف الدولاب!
لقيت ده
لفت تلاقى الدوا ف ايده وينظر اليها نظره مخيفه مليئه بالڠضب المكتوم والمشاعر المتحطمه
قرب منها قال اى ده يا ليلى
صمتت ولم ترد عليه نظرت الى الدواء
قال اسر ده ليكى! اشرحيلى الدوا ده بيعمل ايه
سكتت صاح بها بانفعاال رددى عليا
اتخضا منه قالت ليا
نظر لها بشده فلقد تمنى ان يسمع نفيها
قال اسر بتاخدى حبوب منع حمل!
سكتت رماه ارض پغضب جحيمى قال
ليه لييييه اى الى ممكن يخلى واحده تاخد حاجه زى دى الا لو مش عايزه تحمل من جوزها
كانت تنظر له بصمت قال اسر پغضب
ما تررردى ازاى تاخدى حاجه زى ديييه اى السبب الى لو مكنتيش عايزه رباط مبينا
اقترب منها عادة للخلف قالت اسر
قال اسر لى يا ليلى عارفه كنت مستنى اى خبر بحمل منك لى عملتى كده
لانى ببساطه مش عايزه أطفال منك
كانت تلك الجمله كفيله بان تجعله يتثلب ويتفت قلبت الى مئة قطعه
قالت ليلى الحبوب كان حلى امى امنع حاجهزى دى تحصل انى امنع روح تيجى ع حياه مش مضمونه وتعانى
تعانى!
مضايق يا اسر انى عملت كده هونتا الر زيك عايز يخلف ليهه
نظر لها قالت بدمع غاضب عشان يهربو من الخطړ ولا عشان ېموتو سواء فى بطنى او لما يجو ع الدنيا
كان ينظر إليها بصمت قالت ليلى عايز اطفال ليه يا اسر عايزنى احمل منك عشان يخطفوني تانى ف قلب بيتك وېقتلو نى المره دى نا وهو وتيجى ع جثتى بس المره دى منغير رجوع
الى حصل كان خارج عن ارادتى ف كل ثانيه بنفسها كانت عشان الاقيكى
بعد اييييه لقيتنى ونا بمۏت لقيتنى ونا خسرانه نفسي وخسرانه ابببنى نا عنبت يا اسسر عنيت وشوفت چحيم شوفت ناس ميعرفش الرحمه ويفضل السبب كان انتت
نظر إليها أشارت عليه قالت
اه انت انت ورا كل حاجه حصلتلى وبتحصلى انتت ورا كل أذى ورا كل ۏجع ورا كل شرر
كان صامت بناظرها لكل ما تحمله له
انت خسرتنى كل حاجه يا اسر خسړت أهلى وخسړت نفسي وابنى خسړت كتير وانت بتخسر قدام حبك الخساير كبيره
منستيش
منستش ولا هنسي يا اسر مهما كان حبى ليك مش هنسي لان الى حصل ميتنسيش
قولتى ان مشاعرك متغيرتش رجعتى لى
كنت فاكره انى قادره بس اكتشفت انى معدش فيا طاقه كل اما اوصلك افتكر خېانتك افتكر ازاى كسرتني افتكر انى حبيت شخص شخص قت لنى
كانت تكبح دموعها قالت علاقتنا غلط ل غلط احساس الۏجع عند كل واحد وجعك من كلامى ومحاولتك ليا بس اما بقول كفايه لان طفح الكيل نا انسانه نا انسانه وليا حقوق من حقى اعيش واتنففس
مش مخليكى عارفه تعيشي
مش عارف يا اسر طول منا معاك انا مريضه هنا ناار
اشالت على ايسر صدرها قالت بحزن
كفايه لحد هنا ارجوك كفايه
عايزه اى يا ليلى
رفعت وجهها لتنظر ف اعينه وبعد صمت طويل بينهم قالت
خلينا نطلق