رواية سارة من 45-50

بيرن...قلبها دق بشده لما لقته صبرى...قررت إنها ترد...
نهى بإرتباك"ألو."
صبرى"وحشتينى."
نهى"صبرى ماينفعش."
صبرى" إيه ماينفعش دى أنا ههد الكون كله عشان تبقى ليا إنتى لازم تبقى معايا وأنا مش همشى من البلد دى غير لما أتجوزك."
نهى"بلاش تحلم ياصبرى أنا هتخطب قريب."
صبرى"هخطفك."
نهى"نعم"
صبرى"زى ماسمعتى هخطفك وأتجوزك."
نهى بضيق"وإنت شايف إن الموضوع سهل أوى كده أنا مش موافقه تخطفنى وبعدين أصلا ماينفعش."
صبرى"طب أعمل إيه أنا بحبك يانهى."
نهى بحزن"للأسف يا صبرى أن........."
قطع كلامها صوته...
محمد بصوت مسموع"نهى."
إتنفضت فى مكانها وقفلت السكه فى وش صبرى خرجت من الأوضه ووقفت قدامه وبصت فى الأرض..
نهى بإرتباك"خير يابابا"
محمد"تعالى ياحبيبتى إقعدى جنبى."
قعدت جنبه بهدوء وبصتله بإستفسار.
محمد"مالك ياحبيبتى حاسك تعبانه."
نهى بحزن"لا مش تعبانه."
محمد"أومال مالك"
نهى"بابا هو حضرتك ينفع ترفض العريس إللى جايلى ده."
محمد"ليه طيب"
نهى"مش بحبه."
محمد"مش بتحبيه!! ومن إمتى بنتكلم فى الحب يانهى"
نهى"قصدى مش مرتاحه."
محمد"ماشى هرفضه."
نهى بفرحه"بجد يابابا"
محمد"وأنا من إمتى بجبرك على حاجه يابت إنتى"
حضنته بشده...
محمد"هتقتلينى يابنتى مش عارف أخد نفسى."
نهى وهى بتبعد عنه"أنا آسفه."
محمد"مافيش مشكله قوليلى بقا مين سعيد الحظ."
نهى بعدم إستيعاب"نعم"
محمد بخبث"يعنى من ساعة ماجيتى من القاهره وإنتى بتعيطى بس النهارده لقيتك مرتاحه ومبسوطه فأنا شاكك فى حاجه وخاصة إن عيونك ماتشالتش من عليه النهارده وهو كمان مشالش عيونه من عليكى ده غير إنى سامعك بتكلميه فى الموبايل جوا فى الأوضه مين ده يابت وتعرفيه من إمتى ومنين وإزاى"
نهى بخجل"يابابا بتكسف."
محمد"ماتحترمى نفسك يابت وإتعدلى."
إتنفضت فى مكانها وبصت فى الأرض وسكتت.....
محمد بضحكه مكتومه"مين ده"
نهى"ده صبرى."
محمد"عاشت الأسامى."
نهى"مش فاهمه يعنى إيه"
محمد"كملى يابنتى هو أنا هسحب الكلام منك إتعرفتى عليه إمتى وإزاى"
نهى"هو زى مانت شايف يبقى الحارس بتاع سيف بيه جوز رقيه يعنى إتعرفت عليه عن طريق رقيه كان بيوصلها لحد عندى فى السكن وشوفنا بعض هناك."
محمد"بس ده مخيف يانهى ده قاله الحكم وجابله الكورباج إنتى متخيله"
نهى بحزن"يعنى إيه"
محمد بإبتسامه"شكله عارف حدود ربنا وبعدين واضح من شكله إنه غلبان."
نهى بعفويه"غلبان أوى يابابا."
محمد"يبقى كلميه وقوليله يجيب كبيره وييجى أتعرف عليه."
نهى بفرحه"بجد يابابا إنت موافق"
محمد"مبدأيا موافق إنه ييجى نتعرف وأشوف أحواله وكل حاجه تخصه لكن مش موافق عليه لسه وأنا هنهى مع جلال ربنا يصلح حاله ويرزقه ببنت الحلال إللى تستاهله."
حضنته بشده وبعدها دخلت الأوضه وبدأت تتصل بيه...
صبرى"إنتى قفلتى ليه"
نهى بفرحه"بابا وافق عليك."
صبرى"ده بجد"
نهى"أقصد يعنى هو وافق مبدأيا إنك تيجى عشان يتعرف عليك ويشوف الدنيا إيه."
صبرى" طب قولتيله إزاى"
نهى"يعنى بابا سمعنى وأنا بكلمك ده غير إنه لاحظ نظراتنا لبعض فحكتله وخلاص هيلغى إتفاقه مع جلال ده."
صبرى"الله أنا هروح لسيف بيه طياره."
نهى بإستفسار"إشمعنى سيف بيه"
صبرى"إنتى نسيتى إنه الكبير بتاعى."
نهى وهى بتبلع ريقها پخوف"اه طيب."
صبرى"فى إيه يانهى"
نهى"لا مافيش يلا روح قوله."
صبرى"هو إنتى خاېفه منه"
نهى"نعم إنت لسه بتسأل إنت مش شايف عمل إيه فى أحمد!!"
صبرى"يستاهل إللى جراله إللى زى ده ماينفعش الشفقه عليه أبدا."
نهى"مش حوار شفقه بس إنت مش شايف حالته دول أخدوه جرى على المستشفى حالته خطيره جدا."
صبرى"طيب."
فجأه سمعت سارينه عربيات البوليس...
نهى"هو فى إيه عندك"
صبرى"مش عارف إقفلى."
قفل المكالمه وراح للبوليس إللى رايحين لبيت رقيه..
صبرى"خير حضرتك"
"إنت سيف عزالدين الدمنهورى"
صبرى"لا."
"يبقى تبعد عن وشنا."
بدأوا يرزعوا على باب البيت....
سيف بإستفسار وهو بيفتح الباب"خير"
سمير وقف وراه ومعاه هناء ورقيه خرجت من الأوضه على صوت الرزع...
"إنت سيف عزالدين الدمنهورى."
سيف"أيوه أنا."
"مطلوب القبض عليك فى قضية شروع فى قتل إتفضل معانا."
سيف"شروع فى قتل"
"أحمد إللى إنت ضړبته بالكورباج قدام أهل البلد كلهم دخل فى غيبوبه."
هناء"يامصيبتى."
سيف"بس انا كنت بعاقبه على حاجه هو عملها."
"إنت مش القانون إتفضل معانا."
رقيه بعصبيه وهى بتقرب منهم"إنتوا بتعملوا إيه إنتوا واخدينه على فين"
"إخرصى وإلا هناخدك معاه."
سيف بعصبيه"إنت بتكلمها كده ليه ماتحترم نفسك."
"هتتفضل معانا بالزوق ولا بالعافيه"
سمير"يابنى روح معاه مش عايزين مشاكل."
رقيه"أنا هاجى معاه."
سمير"خليكى يارقيه أنا هروح".
رقيه"خلاص تعالى معايا يابابا."
سيف كان فرحان من جواه إن رقيه خاېفه عليه فاق من تفكيره صوته...
بعصبيه"يلا إتحرك."
سيف بإبتسامه"ماتزوقش بس أنا هاجى معاك."
ركب البوكس ورقيه وسمير راحوا لصبرى..
رقيه"يلا صبرى إتحرك بينا بسرعه."
صبرى"حاضر."
الفصل الخمسون
سيف ببرود"أنا نفسى أفهم أنا هنا ليه"
الظابط بعصبيه"لا والله ضړبت الشاب بالكورباج قدام أهل البلد كلهم وكان ھيموت فيها وشايف إنك معملتش حاجه غلط"
سيف ببرود"أنا كنت بعاقبه."
الظابظ بعصبيه مفرطه"تعاقب مين إنت إتجننت إنت شايف إللى إنت عملته ده حاجه عاديه!!"
سيف"زوج وبيجيب حق مراته وخلاص الموضوع خلص."
الظابط"لا فى حاجه إسمها قانون تيجى تبلغ وإحنا نجيبلك حقك لكن إللى إنت عملته ده مالهوش إسم غير إنه شروع فى قتل."
سيف"إنت بترغى كتير أوى وأنا مابحبش الرغى وبصدع."
الظابط بذهول"إنت بتتكلم معايا كده ليه"
سيف قعد على الكرسى إللى قدام مكتب الظابط وحط رجل على رجل...
الظابط بعصبيه"هو أنا قولتلك تقعد نزل رجلك."
سيف بتحذير"صوتك مايعلاش عليا."
الظابط كان لسه هيتكلم..لقى الباب بيخط..
الظابط"إدخل."
دخل عسكرى وبدأ يتكلم...
"أهل المتهم بره ياباشا."
الظابط"خليهم يدخلوا."
صبرى ورقيه وسمير دخلوا عيونهم جات فى عيون بعض.. إرتاحت لما شافته كان مبسوط جدا من لهفتها عليه إللى واضحه فى عيونها سمير إستغرب إن سيف قاعد بإرتياح كإنه صاحب القسم...
صبرى"أنا عايز أفهم حضرتك قبضت عليه ليه"
الظابط بعصبيه"إنت هتستعبط عليا إنت كمان!!"
سيف بتحذير"للمره الأخيره بقولك صوتك."
الظابط"إنت إزاى بتكلمنى كده قوم فز من مكانك."
سيف"مش هيحصل."
سمير"قوم يابنى ماينفعش إحنا فى القسم وده ظابط ده ممكن يحبسك."
سيف بسخريه"يحبسنى أنا هنا بمزاجى."
الظابط"أستغفر الله العظيم يا رب إنت هنا عشان إنت متهم فى قضيه شروع فى قتل إيه هنا بمزاجك دى"
سيف"صبرى هات موبايلك."
صبرى أخد موبايله وإداه لسيف تحت نظرات الظابط إللى بيبصلهم بضيق...
الظابط"هو أنا سمحتلك تعمل مكالمه."
سيف تجاهله وبدأ يعمل مكالمته الظابط كان لسه هياخد منه الموبايل صبرى مسك دراعه...
سيف بإبتسامه وهو بيتكلم فى الموبايل"باشا.... أنا الحمدلله على كل حال وجناب معاليك عامل إيه...... مراتى وبنتى كويسين الحمدلله ..... لا مافيش والله أنا بس كنت فى قسم فى المنصوره الظابط شكله كده تقريبا مايعرفنيش فمعلش إتفضل عرفه عليا أصل شكله جديد."
سيف للظابط وهو بيديله الموبايل"إتفضل إتكلم مع وزير الداخليه."
الظابط بسخريه"هو أنت شايفنى أهبل عشان أصدق الشويتين دول"
سيف حط الموبايل تانى على ودانه"زى ماحضرتك سمعت شكله لسه جديد."
سيف إدا الموبايل تانى للظابط...
سيف"حضرته بيقولك لو ماتكلمتش معاه حالا يبقى تنسى وظيفتك."
الظابط بلع ريقه پخوف وأخد الموبايل من سيف بإيدين مرتعشه...
الظابط بإرتعاش"أ..لو."
الكل كان ملاحظ ملامح الظابط إللى إتحولت للرهبه...
الظابط بإنتباه مع رهبه"تمام يافندم...والله ياباشا ماكنت أعرف إنه معاه الحصانه....حاضر ياباشا إنت تؤمرنى فى حفظ الله."
الظابط"أنا آسف ياسيف بيه إللى مايعرفك يجهلك."
سمير كان مصډوم من إللى بيحصل قدامه ولوهله حس برهبه من سيف بس حاول إنه مايبينش حاجه....
سيف"أتمنى إن الغلطه دى ماتتكررش تانى وعلى فكره أنا كنت بعاقبه كان ممكن غيره يعمل كده فى بنات ناس تانيين وأنا مرضاهاش على حد إللى أنا عملته مكنش مجرد عقاپ لا ده كان عظه للكل عشان ماحدش يعمل حاجه زى دى أبدا وأظن إن لولا قدر الله حصل كده لواحده من بناتك أو قرايبك أو أيا يكن أكيد كنت هتعمل أكتر من كده صح"
الظابط"صح يابيه."
سيف"أقدر أمشى"
الظابط"أكيد يابيه إتفضل."
قام من مكانه وراح لرقيه إللى واقفه بتبصله بحب وفى نفس الوقت مش عايزه تقرب منه..إتفاجأت بيه وهو