رواية فاطمة رائعة الفصول من السابع للثاني عشر

خير يا حا ج ويزيدك من نعيم الله 
متولى سلامتك يا ادهم 
شيد حيلك بقه كده بسرعة ومحتاجينك فى الشغل يا ابو ايد تتلف فى حرير 
ادهم بخجل من متولى ربنا يخليك يا ريس متولى 
متولى مش يلا بقه يا حاج الوقت اتأخر وعايزين نلحق نروح 
الحا ج ايوه ماشى 
ثم سئل ادهم محتاج اى شىء يا أدهم
قول متكسفش انا زى ابوك بالظبط 
ادهم بحرج سلامتك يا حاج 
ربنا يحفظك بحفظه 
الحاج ناجى 
طيب السلام عليكم 
وهنبقى نيجى نطمن عليك تانى ان شاءالله 
ادهم 
متتعبش نفسك يا حاج 
الحاج متقولش كده انت زى ايمن ابنى بالظبط وربنا عالم 
وبالفعل غادروا المستشفى 
ووصل الريس متولى الحاج فى بادىء الأمر 
وبعدين هو عاد إلى منزله 
واستقبلته شوق بترقب وحولت تعرف منه اخبار ادهم بطرق غير مباشرة عشان تتطمن عليه ولما اطمنت حمدت الله فى سرها 
ولتانى يوم متنزلش عند الشباب بعد ما ينام متولى 
استغرب عزت وقال لا كده الموضوع فيه أن ولازم اعرف فيه ايه مش عوايدها يعنى 
دى كانت جامدة اوى اى حصلها 
وانا صراحة خلاص ادمنتها ومبقتش اقدر اعيش من غيرها 

وفى اليوم التالى 
تاخر فى النوم قاصدا حتى تفوته الفرصة فى الذهاب مع العمال فى سيارة الريس متولى 
وعندما تأكد أنهم بالفعل غادروا 
عزم الأمر على الوصول إلى شوق 
وعندما صعد السلم سمع مفتاح الباب وهى تغلقه استعدادا للخروج 
وشافها نزلة على السلم فجرى دخل شقته عشان يشوف هيه رايحة فين بدرى كده وشفها من العين السحرية 
بس استغرب من لبسها و أنها حاطة نقاب بس مرفوع واول موصلت للشارع نزلته 
عزت بسخرية ايه ده معقول شووق بقت ستنا الحجة مش مصدق نفسى 
مش معقول مرة واحدة كده يعنى ربنا هداها 
ونقاب كمان لا كده كتير اوى 
فنزل وراها وشافها وقفت تاكسى فوقف تاكسى 
وخلاه يتابعها ولاحظ ان التاكسى بيمشى فى طريق المستشفى 
ففهم عزت انها رايحة لادهم 
وقال من امتى القلب الحنين ده يا شوق ولا انتى وقعتى فى حبه بجد 
وفعلا وصلت لشوق للمستشفى وعزت وراها وهى مش وخده بلها 
ودخلت على ادهم وهى بتقول حبيبى عامل ايه النهاردة 
انا شايفة ماشاءالله 
وشك حلو يعنى اكيد اتحسنت شوية مش كده 
ادهم بنفور انتى تانى !!
مش قولتلك مش عايز اشوف وشك تانى 
انتى معندكيش ډم اوى كده ليه 
ومش حاسه انك مجوزة واللى بتعمليه ده غلط وحرام 
شوق بحب اعمل ايه مش بإيدى
انا بحبك يا أدهم بجد صدقنى 
ادهم بغلظة انتى ايه جبلة مبتحسيش 
انا عمرى ما هفكر فى وحدة زيك بتبيع نفسها لكل من هب ودب 
شوق پقهر وحزن بس كفاية ارجوك 
اعمل ايه يعنى 
بس انت معذور برده مش عارف ظروف 
ادهم ايه هى الظروف اللى تخليكى تبيعى نفسك كده 
شوق هقولك يا محترم 
انا اسمى مجوزة على ورق بس 
هو يدوبك قعد فترة كويس وبعدين بقينا زى الاخوات 
ومبقاش حاسس پالنار اللى بتاكل فيه 
ويجى ياكل وينام 
وانا لسه فى صغيرة ومحتاجة اللى يحتوينى ويملى عينى 
ادهم بغلظة بالحرام 
ما كنتى اطلقتى منه وشوفتى حالك واتجوزتى افضل بالحلال 
مش كده 
شوق بسخرية أطلق !
مش بقولك انت مش عارف حاجة ولا حاسس بيه 
لو اطلقت هروح فين
انا مليش حد ولا اهل ولا مكان اعيش فيه 
ادهم مهما تقولى برده 
مفيش اى مبرر للحرام لان اخرته وحشة صدقينى 
وهو قدامك حلين يا بنت الناس 
يا تعيشى معاه على كده وتصونيه و ترضى بحالك او تتطلقى وتشتغلى لغاية ما يجيلك نصيبك 
بس انتى استستهلتى الحړام وخدتى عليه للأسف 
عشان كده بقولك امشى واياكى تيجى هنا تانى انتى فاهمة 
شوق والدموع فى عينها حاضر همشى يا ادهم 
بس مسيرك تحس پالنار اللى فى قلبى 
ادهم انا ياما استحملت الڼار دى 
وكان قدامى برده طريق الحړام بس انا اموت على أن اعمل حاجة تغضب ربنا 
شوق وانا ڠصبا عنى 
وبرده ڠصبا عن قلبى حبيتك 
وقبل ما تقول امشى 
انا اهو همشى بنفسى 
وفعلا غادرت شوق 
وطلعت شوق ولكن وجدت من ينتظرها بالخارج 
وهو عزت 
فاټصدمت من هيئته 
وعملت نفسها مش مش واخده لها عشان هو مش هيعرفها بالنقاب 
بس لقيته بيقولها ايه حبيب القلب يا شوق عطاكى استمارة ستة ومش عايزك صح 
ثم تابع بقوله 
ما انتى غلطانة برده اخترتى سكة غلط 
ادهم بتاع ربنا مش بتاع مزاج خالص 
شوق بغيظة اسكت انا مش عايزة اسمع ولا كلمة 
كفاية اللى انا فيه 
عزت ليه بس يا بنت الناس تعلقى نفسك بحبال دايبة 
ده عيل ملهوش فى الطيب نصيب 
تعالى مع حبيبك عزت