رواية جديدة جميلة الفصول من الحادي عشر للخامس عشر

هاديه وهما فى دور عالى .. وكل دا حسام مرجعش .. تقوم وتقرر تنزل تحت تشوف البواب ومش عارفه هى ازاى مفكرتش فى الحل دا من بدرى .. تنزل وتشوفه فى اوضته تلاقيها مقفوله ومش واقف على باب العماره .. تخرج تشوفه فى الجراج برضو متلاقيهوش .. حست باليأس وخلاص هتطلع تقعد تانى .. تلاقى حسام بيقرب بالعربيه من بعيد .. تجرى بسرعه وتدخل العماره وتدوس على زرار الاسانسير تلاقى ان حد سحبه من السكان .. تاخد السلم جرى عشان تلحق تقف قدام الباب وميعرفش انها نزلت .. شويه وتسمع صوت الاسانسير وحسام خارج منه .. يبصلها 
فريده بسرعه كنت بشوف ايه الصوت دا والباب قفل عليا .. بقالى كتير مستنياك .. اتأخرت ليه
قالت الكلام بسرعه وكأنها خاېفه يشك فيها لكن للاسف هو شافها من وهى تحت وداخله البيت وتخيل انها كانت فى الشارع اصلا .. واللى اكدله اكتر نفسها المضطرب ونهيجها المستمر واللى بيدل انها كانت بتعمل مجهود .. يفتح باب الشقه ويدخل وهى وراه .. تنفخ براحه انها اخيرا دخلت وانه كمان مشكش فيها .. حسام يقفل الباب ويحط التلفون وحاجاته على التربيزه .. فريده حست انه لسه هيتكلم تمشى بسرعه عشان تدخل الاوضه بس توقفها ايد حسام 
حسام كنتى فين 
فريده تتوتر مانا قولتلك الباب اتقفل عليا
حسام امممممم
فريده تفتكر حكايه دنجل تبصله وكأنها بتهرب من اسئلته ليها 
فريده انت اللى كنت فين ! .. روحت تاخد فلوسك وتمن عمليتك صح !!
متحسش غير بايد حسام اللى مسكت شعرها .. تشهق وتتخض وحسام يقرب جنب ودنها 
حسام بصرامه انتى بتضحكى عليا وفاكرانى هصدق .. كنتى فين !!!!
حسام ماسك شعرها پعنف وباصصلها بنظره حاده .. كل سيناريو اترسم فى دماغه عن تأخيرها للوقت دا او نزولها كان العن من اللى قبله افتكر الليله اللى بعدته عنها فيها واتحججت بانها مش هتقدر وعاوزه تطلق ! .. هو وقتها مقتنعش بالسبب واتولد شك بسيط جواه لكن دلوقتى الشك بقى اكبر بكتير خصوصا بعد خۏفها وتوترها وكذبها عليه .. فريده ھتموت من الړعب فى ايده ومش عارفه تقوله ايه .. اكيد مش هتقوله انها نزلت تراقبه لانها متضمنش رد فعله لكن للاسف هى متعرفش ان تفكيره اصعب بكتير من تصورها 
فريده پخوف وصوت مهزوز ق قولتلك الب ا ب قفل
بتقطع كلامها ومش عارفه تتكلم من كتر خۏفها وقلبها خلاص هيتخلع من مكانه 
حسام بزعيق برضو بتكدبى .. انتى اللى جبتيه لنفسك
يشدها پعنف من شعرها ويجرها وراه للاوضه وياخد تلفونها اللى على السرير 
حسام بصرامه افتحى
فريده دموعها بتنزل مش عارفه تفكر وعقلها مش مصورلها انه شاكك فيها .. من رهبه الموقف مخها وقف .. تمسك التلفون بايدين بتترعش وتفتحه وحسام يرميها على السرير ويزقها ويمسك التلفون .. فريده بقالها اكتر من شهر مبتردش على اى مسدجات وللاسف كل صحابها كانوا يوميا بيبعتولها واللى كان معظمهم ولاد .. حسام بص لكميه المسدجات وكلام صحابها الولاد وتعبيرهم بالخۏف والقلق عليها واللى جننه اكتر واكد شكوكه ان واحد من الولاد كان بيقولها فى مسدج قديمه
لو مردتيش انا هجيلك البيت واطمن عليكى .. بقالك كتير مختفيه 
حسام دماغه لفت بيه ومتخيلش غير ان الولد دا جه البيت بتاعهم قبل كده وافتكر المسدجات وضحكها وهزارها قبل الجواز واليوم اللى نعمه قالت فيه انها بتكلم ولاد وافتكر كل اتهام من نعمه ليها واللى كان بيتغاضى عنه ومبيصدقش كلامها .. لكن وجودها برا البيت دلوقتى بيأكدله انها مش بريئه وانها كدابه وكل ثقته دى مجرد وهم .. يرزع التلفون فى الحيط بكل قوته لدرجه انه اتكسر وميحسش بنفسه غير وهو بيشدها پعنف من شعرها .. فريده صړخت بصوتها كله اول ما لقته قطع الترنج من فوق 
فريده بزعيق وعياط حسام فوق وابعد .. ااااااااه
تصرخ اكتر من القلم اللى نزل على وشها .. حسام يكتم بقها وعقله مش مصورله غير انها بتعمل كل حاجه نعمه قالتها عليها وانها فعلا مقضاياها ومش محترمه .. وان اللى بيعمله دا هى عملته قبله كتير وانها بتمثل الشرف والبراءه عليه .. مخه وقف تماما ومبقاش قادر يتخيل غير انها كانت بتخدعه وتغفله كل دا وخصوصا كميه المسدجات من الولاد اللى شافها قبل كده واللى شافها دلوقتى .. وكانت فريده هى ضحيه افكاره وسيناريهاته التخيليه .. يعدى الوقت .. عند مراد .. قاعد فى اوضته وماسك صوره امه .. تدخل عليه رهف .. يبصلها ويسيب الصوره 
مراد انتى دخلتى هنا ازاى 
رهف من الباب !
مراد يروح ويقفل الباب بتاع الاوضه بسرعه 
مراد انتى بتستهبلى .. مش عارفه ان فاديه هنا ولو شافتك ه..................................
تقاطعه رهف امك ماټت وحان