رواية جديدة جميلة الفصول من الحادي عشر للخامس عشر

وهاتى التلفون دا ولو اتكرر تانى وحاولتى تتجسسى عليا متلوميش غير نفسك
فريده انت مجبر تحكيلى ! .. انا مش هعيش مع واحد قاټل وابقى مطمنه على نفسى ! .. انت من ساعت جوازنا معملتش شىء واحد يخلينى اثق فيك وكأنك قاصد تخوفنى وتوجعنى !! .. تسكت شويه وبعدين تبصله بجديه .. المرادى لو مقولتش اللى حصل هترجع مش هتلاقينى .. ولا فى بيتك ولا فى البيت القديم .. المرادى مهما حصل مش هتقدر توصلى وبرضو هبلغ عنك
حسام بلا مبالاه يقوم وياخد من ايديها التلفون ورغم انها حاولت تمسكه جامد بس قوته كانت اكبر منها .. خده ووقف قدامها واتصل برقم الشرطه وفتح الاسبيكر وفريده متابعه كل دا وشكوكها فيه بدأت تختفى لان تصرفاته مش بتدل ابدا انه قاټل .. يرد واحد من قسم الشرطه وحسام باصصلها ورفع حواجبه بمعنى اتكلمى وهى بصتله ومسكت التلفون وحسام للحظه قلق انها تتكلم .. لكن زى ما توقع بالظبط .. قفلت الخط وبصتله فى عينه مباشره وكأنها عاوزه تعرف الاجابه من نظرته بس للاسف نظرته كانت بمثابه البحر العميق اللى بټغرق فيه ومش بتلاقى النجاه .. تبعد نظرها بعيد عنه وتديله التلفون 
فريده انا مش عارفه انت فعلا عملت كده ولا لا .. مش عارفه اللى حصل دا حقيقى ولا مجرد شك .. كل اللى اعرفه اننا متربين سوا ومهما وصلت لدرجه التغير عمرك ما هتتغير لدرجه القټل وعمرك ما هتمحى مبادئك للدرجه دى .. لكن لو فعلا عملت كده انا مش هسامحك ومش هسيبك وسجنك هيكون على ايدى .. بوعدك
تسيبه وتدخل اوضتها وتقفل عليها الباب بالمفتاح ورايحه جايه فى الاوضه بعصبيه .. مش قادره تصدق وفى نفس الوقت سمعت بنفسها .. ازاى ممكن تتجاوز اللى سمعته او تقول انها فهمت غلط .. حسام ېقتل !! .. معقول هى عاميه ومغفله للدرجه دى ! .. معقول حسام يبقى كداب .. تدخل تتوضى وتصلى وتدعى لربنا انه ينور بصيرتها وتعرف الحقيقه .. يعدى الوقت ويجى الليل وهى طول اليوم فى اوضتها وحسام بره .. هى متعرفش هو بيعمل ايه .. لكن برضو خاېفه تخرج .. قاعده وبتقرأ قرأن وتتفاجئ بالباب اللى بيتفتح .. متفاجئتش كتير لانها عارفه انه يقدر يفتح الباب .. الساعه كانت حوالى 10 بليل .. حسام يدخل ويجيب لبس من الدولاب وبيغير هدومه .. تبص للمصحف وتكمل قرايه وبتحاول تتجاهل انه موجود ومضايقه من تصرفاته وتعامله انهم متجوزين وعادى يتصرف باى شكل قدامها .. وهى بتقرأ قرأن تفتكر الرساله بتاعت دنجل وانه قاله يتقابلوا الساعه 12 .. تبص للساعه تلاقيها عشره وهو خلص لبس وخارج .. تقفل المصحف وتستنى اول ما يخرج وتقلع الاسدال وتنزل وراه كانت لابسه ترنج سبورت ينفع يتخرج بيه .. تنزل تلاقيه رايح الجراج بتاع البيت وركب عربيه .. امتلاكه المفاجئ لكل الحاجات دى كان اكبر دليل انه بيعمل حاجه غلط وان دا مش من شغل النقاشه .. خد العربيه ومشى وهى ركبت تاكسى ولسه هتتحرك وراه افتكرت انها مش معاها فلوس .. وكمان افتكرت انها مش هتعرف تدخل الشقه لانها مش معاها مفتاح .. توقف التاكسى ومتخليهوش يمشى وتعتذرله وتطلع .. وقفت قدام باب الشقه وبتلعن نفسها على غبائها .. هى ازاى مفكرتش للحظه انها هتراقبه ازاى وهى مش مؤهله ماديا انها تعمل كده .. لو كانت نسيت انها مش معاها فلوس كان ايه ممكن يحصل .. تقعد على السلم جنب الشقه بضيق مستنياه يرجع .. وقررت انها تقوله ان الباب قفل وهى بتشوف حاجه على السلم .. يعدى الوقت .. فى فيلا تفيده .. مراد وصل البيت وقت العزا .. كان البيت شبه فاضى ومفيش فيه غير ناس قليلين .. يدخل البيت ويطلع على طول على اوضه فاديه .. ويتجاهل كل الناس اللى فى البيت .. يطلع لاوضه اخته ويخبط ويدخل .. يلاقيها قاعده على السرير وعينيها وارمه من كتر العياط .. يقرب منها وهى اول ما تشوفه ټعيط اكتر وتجرى تحضنه 
فاديه ماما ماټت يا مراد ماټت .. ماټت وسابتنا وماټت قبل ما تشوف فريده
مراد يحضنها بۏجع ويطبطب عليها 
مراد بهدوء عكس العاصفه اللى جواه هى ارتاحت من ۏجع قلبها على فريده وتعبها .. الحمدلله ربنا رحمها من العڈاب اللى هى فيه
فاديه تبصله والدموع ماليه عينها كانت خاېفه ټموت قبل ما تشوفها .. كانت دايما بتقول يارب ميجيش اليوم دا الا لما اشوف بنتى .. انا موجوعه اوى عليها .. الامنيه الوحيده ليها مقدرتش تحققها قبل ما ټموت
مراد يحضنها تانى وبيحاول يهديها ومن جواه بيتوعد للى قتل مامته .. يعدى الوقت .. الفجر يأذن وفريده ھتموت من البرد والخۏف لان العماره