رواية عشقه من 10-12

فى اعينه پصدمه
اتعلم تبقى راجل من دلوقتى
حط فى ايده مسد س وليده بتترعش وهو شايفها ذاك الشيء فى ايده بص الى ذاك الرجل إلى بينفى برأسه
رفع ايده الخائفه وكأنه هو الى هيتقتل
ااسسر
ضغط على الزنداد
وقف عند كوبرى ورجع من ذاكرته مسح اعينه وجسده بارد ميعرفش لى افتكر ذلك اليوم
ۏلع سيجارته وخد نفس عميق وخرحه على دفعه واحده
كان مخڼوق كل ما يفتكر الامر نا حامل
رمى السېجاره أرضا ودهس فوقها
رجع البيت بليل دخل اوضته لقاها نايمه
قعد على الكنبه وهو باصص ليها وباصص على بطنها بالتحديد
مش وقته كان غلط منى انا
مسك رأسه بضيق وتنهد
فى اليوم التالى لما صحيت ليلى ملقتش أسر معاها ولا ف الحمام
نزلت شافت صالح قالت أسر مرجعش
خرج من الصبح عشان شغل عايزه حاجه
لا مفيش
طلعت غيرت هدومها ونزلت وكانت مستنيا تشوفه قابلتها نيره نظرت إليها اتجاهلتها ليلى مشيت رجعت الاوضه لقيت فاتن فيها
حضرتك عايزه حاجه
اسر فين
معرفش لسا بسأل عليه
مرجعش بليل
رجع وخرج تانى
خرج لى 
سكتت ليلى قالت فاتن لما يجى خليه يكلمنى
خرجت وسابتها غيرت ليلى هدومها ونزلت وهى خارجه لقيت حارس بيقف ف وشها
ليلى هانم راحه ف حته
ا اه
أشار لها على السياره ركبت قالت
المستشفى
اوما إليها بطاعه وذهب بهاد بصيت ليلى على بطنها حاوطته ونزلت دمعه من عينها
انا اسفه
كان أسر فى مكان مغلق مكيف مليان سبياك دهب ومعاه صالح
ليلى كانت بتسأل عليك
مردش عليه وكان ماسك سبيكه دهب بيقلبها بين ايده
غير مصنع التشكيل عرفت انهم بيخنسرو فى الدهب الكتير
بصله من عدم اهتمامه قال
خالى قالك ع عصام
ماله
دخل السوق باكتساح اظنك انت هدفه
خليه شكله عايز الخساره تبقى اكبر من الى قبلها
ابتسم وحط السبيكه وقال
بحب اللعب معاه
فى المساء رجع القصر وكان بيرن على ليلى الى مبتردش شاف نيره نازله بصلها
راحه فين
وقفت اول ما شافته قالت مع صحابى
مع صحابك فين وف الوقت ده
انا قايله لماما
ملكيش دعوه بامك وردى عليا
جت فاتن قالت ف اى مالكو
قالت نيره مش انا قيلالك ان هند عزمتنا ع بارتى ف بيتها
ايوه ف حاجه يا أسر
الساعه ٩ هترجعى امتى ٩
انا
خروجك يبقا الصبح غير كده لا
ده آلة هو ازاى انا مل خروجات بليييل
رفع حاجبه وبص لفاتن الى ارتبكت قليلا قالت
كانت المغرب وبترجع بدرى
قال اسراطلعى
يعنى اى يا اسر
يعنى مفيش خروج دلوقققتى
قالها پغضب بصتله بضيق وحزن وطلعت ع اوضتها وسابتهم بصت فاتن لأسر
يستحق الزعيق يا اسر
مردش عليها ومشي لقى ليلى واقفه عند السلم طلع نظرت إليه مسك ايدها وډخلها الاوضه وقفل

عليهم
قالت ليلى اتاخرت لى
قال اسر روحتى كشفتى
سكتت بصتله وهو بيغير قالت بانطفاء اه
عمره قد اى
شهر اخر ليله من لما سافرت
نظر إليها قال ازاى
استغربت زيك ضړب ووقعت من الدور التانى وهو لسا عايش وبيكمل نمو كأنه مصر يجى
قال اخر جمله بصوت واطى بس قدر اسر يسمعها
بصتله قالتانت ناوى تعمل اى يا اسر
كلتى
سكتت لما لقته مش سامعها او بيتجاهلها عمدا قالت
اه
الامر اثر فى كرامتها وجرحها اكتر من جرحها
قعدت فى الاوضه لوحدها زى امبارح
زعلانه لى يا ليلى فاكراه هيعترف بحاجه منك 
كانت فاتن صاحيه بليل بتشرب شافت نور مكتب مفتوح راحت لقت أسر قاعد حاطط دراعه ع عينه
بتفكر ف اى
نظر إليها دخلت فالت وانت صغير كانت دى الحركه المعتاده لتفكيرج والهموم الى عليك
سكتت بصتله قالت
مالك يا أسر
مفيش
بقالك يومين متغير ومش بنشوفك ف اى
سكت قعدت جنبه قالت احكيلى لمره واحده ممكن تستريح
ليلى حامل
بصتله بشده قالت حامل
لقته مردش قالت ده إلى مضايقك
واحد غيرى كان فرح أنه هيكون اب بس انا لا
لى مش فرحان مش عايز حاجه تربطك بيها
لا الموضوع مش كده
امال اى شيفاك كاره الموضوع
انتى عارفه كويس أنا مضايق لى 
انت خاېف
مشاعرى اتحركت ناحيتها
نظرت إليه بشده قال لما خليتها تروح تشوف عمره سالتنى إذا كنت هنزله ولا لا ومعترضتش مبقتش تعترض ع حاجه ولا تجادلنى
ممكن بتحبك
لا ده خوف
خوف 
بقيت حاسه انها لوحدها مفيش عندها حد غيرى خاېفه تخسرنى مبقتش تجادل بقيت مطيعه لدرجه انى بضايق
عايزها تخرج عن طوعك يعنى
عايزها تكون ف طبيعتها أنا مش مهددها
انت مش عايز تنزله لو اعترضت كنت هتقولها اى ماشي
تنهد بضيق قال أنا خاېف اذيها لو عملت كده
لى متحتفظش بيه
النقط الضعف بقيت كتيره أنا مش شخص عادى قادر يوفر عيله وبيت دافى أنا هديله مشاعر ازاى
زى ما ادت أمه مشاعر
نظر إليها مسكت ايده قالت
بلاش تنزله احتفظ بيه لو فعلا خوف فأنت مسيرك تعمل عيله يا أسر أما بقا لو مش عايز العيله دى تبقى منها
ليلى غير
يبقى مدمرش علاقتكو هتمو ت ابنك عايز تعمل كده ولما يبقى عندك غيره هتبصله ع أنك قت لته
قولتلك القرار صعب
فكر فيك واركن خۏفك ع جنبك أسر اتعودت اشوفك مبتخافش كده انت يتخاف منك
قولتلك ليلى غير حركت فيا الخۏف
احتفظ بيه يا أسر
نظر إليها ربتت عليه قالت مشاعرك اتحركت يا أسر خلاص استسلملها وتوكل ع الله
كانت نيره ف اوضتها بتتكلم ف التليفون
مش هعرف انزل دلوقتى
على الجهه الاخر قال اتصرفى يا نيره احنا متفقين
عارفه بس اخويا اعترض وميتخبى اخرك ونو نايم لو عرف انى مش موجوده هتحصل مصېبه
خاېفه منه اوى كده
قالت پغضبمش خايفففه منه
واضح يا حبيبتى والا مكنتيش تمانعى تخرجى
انت عارف كويس ظروفى
ماشي يا نيره زى ما تحبى
مش زعلان
ابتسم قال لا راحتك اهم عندى ومش عايز اعملك مشاكل
ابتسمت نيره بحب قالتشكرا
متااخريش المره الجايه لانك وحشانى هحاول انام النهارده
ضحكت قالت حاضر مش هتأخر
سمعت صوت قالت اكلمك بعدين
طلع أسر سمع صوت من عند اخته القى نظره لقاها نايمه شاف الكتب بتاعتها جنبها خدها وحطها على المكتب وغطاها وخرج بصتله نيره ونظرت إلى الغطاء
راح اوضته ملقاش ليلى بس شافها ع الكنبه نايمه على نفسها
راح قعد عندها واتأملها قرب ايده من بشرتها الناعمه حسيت بيه فتحت عينها وشافته
اسر
اتعدلت بس سحب رجليها وبقت على رجله
منمتيش ع السرير لى شكلك تعبان
لا نا كويسه
الدكتوره قالتلى لو اتاخرت اكتر من كده هيبقى ف مشاكل ف الإچهاض
انتى سألتيها
اه كنت عايزه استفسر
انتى مستعده لحاجه زى دى
سكتت بص ف عينها قال عايز اسمع رأيك عايزه

تحتفظي بيه
رأي هيفرق
هيفرق كتير يا ليلى
مقدرش اقولك عايزاه وانت بنفسك 
قولى
اومات له بحزن وقلة حيلهعايزاه عايزاه اوى
مسح دمعتها ال نزلت قال مبروك
بصتله بشده قالت يعنى اى
نسيت اقولهالك لما عرفت بحملك مبروك يا ليلى
م مش هنزله
لا
ب بس انت مش عايزه
مين قالك كده فاكره انى مش متقبله بسببك
السبب كان منى خوف
من اى
من مسؤليه أنا أعدائى اكتر من الى بيحبوني طفل مش هيبقى ثغره كبيره ليهم
الى يحمى عيله كامله هيقدر يحمى ابنه اكتر منهم
نظر إليها ابتسم وخدها ف حضنه
اعذري ردة ففعلى
حضنته جامد وقلبها بيدق نسيتها من الفرحه مش مصدقه إلى قولته يا اسر حاسه انى بحلم شكرا اوى
قولتلك اشكرينى صح
بتأثرى عليا كده ازاى
حملك هيبعدنى عنك فتره استراحه لفيما بعد
ا انت ا
مالك
كلامك
قليل الادب
نظرت الى ابتسامته الجذاب وملامحه الرجوليه الجميله سحبها من وسطها لحضنه وحط ايده على بطنها وكان يحميه وهو داخلها
هحاول اوفرله كل حاجه اوعدك
كانت جملته حانيه كثيرا خليت قلبها ينبض باسمه حط ايدها على ايده قالت
لو